Biel śniegu zmienia całkowicie charakter krajobrazu. Zwarta pokrywa śniegowa zwęża skalę tonalną. Stary, zleżały śnieg nie daje wrażenia puszystości. Śnieg jest ładny na zdjęciu o ile jest świeży. Jednak, gdy nie ma słońca otrzymamy białą płaszczyznę papieru na obrazie zamiast bogatej struktury kryształków migocących w świetle słonecznym…
Śnieg, odbijając światło, zwiększa intensywność oświetlenia. Przy oświetleniu bocznym widoczne są nawet niewielkie nierówności terenu. Pełne bogactwo tonalne śniegu możemy uzyskać fotografując ślady na śniegu, np. butów czy nart. Cienie na krawędziach tych śladów kontrastują z bielą śniegu który pozostał nienaruszony. Biel śniegu może zdominować obraz i spowodować, że przedmiot fotografowany będzie nie doświetlony (ciemny i nieostry). Niektóre aparaty mają możliwość odpowiedniego ustawienia na warunki śniegowe. Najlepszy czas na zdjęcia jest po zawiei śnieżnej, gdy wyjdzie słońce, ale jeszcze nie zdoła stopić powierzchni śniegu. Niezliczone są tematy zdjęć zimowych. Efektywne wychodzą zdjęcia, gdy śnieg leży na płotach, gałęziach, dachach. Doskonale zawsze zostaje uwieczniony szron, który powstaje po mglistej, mroźnej nocy i pokrywa wszystko dokoła. Cechą szronu jest oślepiająca biel i migotanie kryształków. Najlepiej, gdy szron jest oświetlony słońcem, wtedy stworzymy krajobraz jak z bajki przy pomocy średniego lub ciemnego filtru i ciemnego tła. Gdy chcemy uzyskać doskonały kontrast należy sfotografować krę na rzece, ponieważ w zimie woda jest prawie czarna. Również zadymka śnieżna może być pięknym motywem jeżeli jest silna i jeżeli zdejmujemy ją na ciemnym tle (las, miasto), by wyszły wyraźnie płatki padającego śniegu. Czas naświetlenia powinien być krótki, co daje efekt padania i miękkości (około 1/25 do 1/50 sek). Umieszczając w krajobrazie np. osoby na pierwszym planie, zwierzęta, ślady nart na śniegu ożywimy obraz, jeśli wątek będzie odpowiednio proporcjonalny w całej kompozycji. Niezapomnianym przeżyciem jest fotografowanie w nocy w zimie, wtedy światło otoczenia jest zdecydowanie mocniejsze – biel śniegu odbijając światło czyni obiekty wyraźniejszymi. Wówczas obiekt fotografowany powinien być oświetlony równomiernie lub po prostu ciekawie. Profesjonalistom znane jest zjawisko paradoksu śniegu polegające na tym, że ciemniejszy obraz śniegu daje w pewnych granicach wrażenie większej bieli – najbielszy śnieg jest tam, gdzie na zdjęciu widać wiele miejsc które są zacienione. Co do sprzętu to ważna jest osłona przeciwsłoneczna, bo odblaski padające od śniegu są tak silne, że wpływają ujemnie na klarowność negatywu. Cennym elementem wyposażenia jest teleobiektyw, który pozwala przybliżyć odległe plany. Zdjęcia śniegowe wymagają filtru, i to na równinach ciemniejszego, w górach i na podgórzu jaśniejszego, bo tam słońce jest silniejsze, a cienie głębsze.